Ciepłe dłonie od rana do końca zmiany – zimowe nawyki w pracy

Kierowca firmy kurierskiej zostawia rękawice na noc w samochodzie, a rano wkłada je zimne i sztywne, po czym przez pierwszą godzinę rozgrzewa dłonie na nawiewie, tracąc czas między kolejnymi adresami. Podobnych drobnych błędów popełniamy zimą wiele i to właśnie one, a nie sama jakość rękawic, często decydują o tym, czy dłonie marzną po kwadransie, czy wytrzymują całą zmianę. Rękawice robocze zimowe dają dużo, ale ich skuteczność zależy od rozmiaru, sposobu przechowywania, suszenia i kilku nawyków, które łatwo wprowadzić w codzienną rutynę. Poniżej znajdziesz porady dotyczące dopasowania rękawic na mróz, porannego przygotowania, łączenia ich z odzieżą, liczby par na sezon oraz postępowania w sytuacji, gdy dłonie mimo wszystko zmarzną.

Rozmiar rękawicy na zimę

Rękawica ocieplana zachowuje się inaczej niż cienka rękawica letnia, bo część jej wnętrza wypełnia izolacja. Model w tym samym rozmiarze co letni może okazać się ciasny, a ciasna rękawica grzeje słabiej, niż wskazywałaby grubość ociepliny. Ucisk spłaszcza izolację i ogranicza krążenie krwi w palcach, przez co dłonie wychładzają się szybciej.

Przy przymiarce przydaje się prosty test. Po założeniu rękawicy warto mocno zacisnąć dłoń w pięść i sprawdzić, czy materiał nie napina się na grzbiecie, a opuszki nie dotykają końców palców. Między czubkiem palca a szwem powinno zostać kilka milimetrów luzu, który wypełnia ciepłe powietrze. Zbyt duża rękawica też nie jest dobrym rozwiązaniem, bo utrudnia chwyt i wpuszcza zimne powietrze przy mankiecie. Lekki luz na palcach daje więcej ciepła niż dodatkowy milimetr ociepliny w za ciasnej rękawicy.

Poranny start – rękawice też muszą być ciepłe

Ocieplina zatrzymuje ciepło, ale go nie wytwarza. Rękawica, która spędziła noc w nieogrzewanym samochodzie, garażu czy kontenerze, na początku zabiera ciepło z dłoni, zamiast je chronić. Kilka prostych czynności sprawia, że pierwsza godzina pracy przebiega znacznie wygodniej:

  1. Przechowuj rękawice na noc w ogrzewanym pomieszczeniu, a nie w aucie czy szafce na zewnątrz.
  2. Przed wyjściem z domu włóż je do wewnętrznej kieszeni kurtki, gdzie ogrzeją się od ciała.
  3. Zakładaj rękawice, zanim dłonie zdążą się wychłodzić, a nie dopiero wtedy, gdy palce zaczną drętwieć.
  4. Przed rozpoczęciem pracy rozgrzej dłonie kilkoma energicznymi ruchami, np. zaciskając i otwierając pięści.
  5. Zadbaj o ciepło całego ciała, bo przy wychłodzonym tułowiu organizm ogranicza dopływ krwi do rąk niezależnie od rękawic.

Ostatni punkt bywa niedoceniany. Czapka, ciepła warstwa pod kurtką i ciepły napój przed wyjściem na mróz mają wpływ na temperaturę dłoni, bo dobrze ogrzany organizm chętniej kieruje krew do kończyn.

Mankiet, rękaw i śnieg

Nawet dobra rękawica traci sens, jeśli zimne powietrze lub śnieg dostaje się do środka przez mankiet. Szczelina między rękawem kurtki a rękawicą to miejsce, przez które ucieka dużo ciepła, zwłaszcza przy pracy z uniesionymi rękami.

Przy pracach w śniegu, np. przy odśnieżaniu czy kopaniu, lepiej sprawdzają się rękawice z długim mankietem zakładanym na rękaw kurtki. Śnieg zsuwa się wtedy po zewnętrznej stronie i nie wpada do środka. Przy pracach w deszczu sytuacja wygląda odwrotnie, bo woda spływa po rękawie, więc mankiet rękawicy powinien znajdować się pod rękawem kurtki. Kurtki z wewnętrznymi mankietami ze ściągaczem dodatkowo uszczelniają to miejsce. Rękawiczki zimowe robocze z krótkim, elastycznym ściągaczem dobrze współpracują z takimi kurtkami przy pracach wymagających swobody ruchów.

Ile par na zimę?

W sezonie zimowym jedna para rękawic rzadko wystarcza na cały dzień, a tym bardziej na cały tydzień. Wilgoć z potu i topniejącego śniegu gromadzi się w ociepinie, a mokra izolacja przestaje chronić przed zimnem. Rękawica, która rano była ciepła, po kilku godzinach może grzać o wiele słabiej.

Osoby pracujące na zewnątrz często mają przy sobie dwie pary i zmieniają je w czasie przerwy obiadowej. Wilgotna para schnie w ogrzewanym kontenerze, a druga trafia na dłonie sucha i ciepła. W firmach dobrym rozwiązaniem jest wyznaczenie miejsca do suszenia rękawic, np. stojaka w ogrzewanym pomieszczeniu socjalnym. Przy uzupełnianiu zapasów przydaje się przegląd modeli o różnej grubości i oznaczeniach, dostępny np. w ofercie BHP Gabi, co ułatwia skompletowanie zestawu na różne warunki. Wiele osób trzyma cieńsze rękawiczki robocze ocieplane na dni bliskie zera i grubsze modele na silny mróz.

Suszenie i pranie w sezonie

Mokre rękawice najlepiej suszyć w temperaturze pokojowej, palcami do góry, tak żeby wilgoć mogła swobodnie odparować z wnętrza. Grzejnik czy piec przyspieszają proces, ale wysoka temperatura sprawia, że powłoki lateksowe i nitrylowe twardnieją i pękają, a skóra kurczy się i sztywnieje. Rękawice skórzane po wyschnięciu warto rozruszać i od czasu do czasu natłuścić.

Przy praniu decyduje informacja na metce. Rękawice robocze zimowe ocieplane z dzianiny często znoszą pranie w niskiej temperaturze, natomiast modele skórzane i z membraną zwykle wymagają innych metod czyszczenia. Brud i pot zbite w ociepinie zmniejszają jej puszystość, więc regularne czyszczenie przywraca część właściwości izolacyjnych.

Gdy dłonie już zmarzły

Mimo przygotowań zdarzają się sytuacje, w których dłonie zmarzną mocno, np. po przemoczeniu rękawic czy przy przedłużającej się pracy na wietrze. Ważne jest wtedy rozsądne rozgrzewanie i rozpoznanie objawów, które wymagają przerwania pracy. Do sygnałów ostrzegawczych należą:

  • utrata czucia w palcach, która nie mija po kilku minutach ruchu;
  • biała, woskowa lub szarawa skóra na opuszkach;
  • twardość skóry przy dotyku;
  • silny ból i pieczenie podczas rozgrzewania;
  • pęcherze pojawiające się po ogrzaniu dłoni.

Zmarznięte dłonie najlepiej ogrzewać stopniowo, w ciepłym pomieszczeniu, wkładając je np. pod pachy lub do letniej wody. Pocieranie śniegiem to szkodliwy mit, który może dodatkowo uszkodzić skórę, a gorąca woda czy przykładanie dłoni do grzejnika grozi oparzeniem, bo wychłodzona skóra słabo odczuwa temperaturę. Białe, twarde i pozbawione czucia palce to sygnał do przerwania pracy i skontaktowania się z lekarzem.

Skóra dłoni zimą

Mróz, suche powietrze w ogrzewanych pomieszczeniach i ciągłe zakładanie oraz zdejmowanie rękawic przesuszają skórę dłoni. Popękane kłykcie i skórki wokół paznokci nie tylko bolą, ale też ułatwiają wnikanie zabrudzeń i bakterii. Pomaga wieczorne smarowanie dłoni tłustym kremem, a rano lżejszym preparatem, który zdąży się wchłonąć przed założeniem rękawic. Przy pracy w rękawicach nie warto natomiast nakładać grubej warstwy kremu tuż przed wyjściem, bo wilgotna skóra szybciej się wychładza.

Zima bez zmarzniętych palców

Ciepłe dłonie w mroźny dzień to efekt kilku drobnych decyzji podejmowanych codziennie. Odpowiedni rozmiar, rękawice ogrzane przed założeniem, druga para na zmianę i rozsądne suszenie dają więcej niż sama grubość ociepliny. Zanim nadejdą największe mrozy, warto sprawdzić swój zapas rękawic, zastanowić się, gdzie będą schnąć w ciągu dnia, i przygotować zestaw, który pozwoli przejść przez zimę bez zdrętwiałych palców.